خیلی از اهالی سینما می دانند که سینمای ایران از لحاظ کیفی در حالت نوسان است و درواقع مردم میل چندانی برای دیدن فیلم در سینماهای ایران را ندارند،شاید عوامل های مختلفی مردم را از دیدن فیلم های ایرانی برحذر کرده که من میخوام بعضی از مشکلات در سینماهای ایران را مطرح کنم البته مشکلاتی که از نگاه من به نظرم میاد

1.تکراری بودن موضوع فیلم ها 2تلخ نوشته شدن فیلم ها3ضعف در ایجاد قصه4کارگردانی ضعیف فیلم ها

در کشور عزیزمان ایران مردم معمولا فیلم هایی رو دوست دارند که شاد و همراه با هیجان باشه درواقع تهیه کنندگان ،کارگردان ها ونویسنده ها نتوانستند با مردم یا مخاطبین ارتباط برقرار کنند که این را می توان در سریال های شبکه های تلویزیونی مشاهده کردیا به دلایل عقیدتی یا مذهبی نوسندگان محدود بر این شدند که همگی به تلخ نویسی روی بیاورند درواقع از دو موضوع خارج نیست اجتماعی تلخ یا اجتماعی طنز که عوامل اجرایی سینما ذهن خود را محدود به این دو موضوع کرده اند به نظرم ادم وقتی میفهمه که شناگره بتونه درکنار امواج دریا شنا کنه نه دررودخانه .هرچقدر تولید قصه یا داستان کنیم موفق تر خواهیم بود.

شاخص ترین عیب در کاراکترهاکارگردانی نا بجاست که نمیگذارد قصه در فیلمنامه در پلان اصلی خود بشیند که این را اصطلاحا سیناپس در فیلمنامه ها می گوییم درواقع هرچقدر فیلمنامه اصولی تر نوشته شده باشد هم با کارگردانی ضعیف ان فیلمنامه  درواقع تلف میشه

در پایان باید بگم که پایه ی کارگردانی زندگی کردن با فیلمنامه هاست.